zaterdag 10 januari

Dag Iedereen,

Ons vinden het baie leuk om al deze berichten te lezen.Even een heel kort berichtje van ons. Ons gingen vanmorgen uitslapen, maar dat was buiten de Afrikanen gerekend. Tegen tien na negen hoorden Julie en Marijke plots een paar swingende ritmes. De nieuwsgierigheid in ons kwam naar boven en ons sprongen als zotten uit ons bed!
In pyjama gewapend met camera liepen ons naar buiten. Gelukkig dacht marijke nog aan schoenen of ons hadden nu brandwonden aan onze voeten.

Op de hoek van onze straat kwam een heuse fanfare voorbij die eindeloos leek te duren.
Allemaal afrikanen in felle kleuren kwamen al dansend voorbij. Zowel groot als klein bewogen vlot op het ritme van de muziek. Wat ons heel erg opviel waren de parapluutjes.

Dit wordt gevolgd door een groot muziekfestival ter gelegenheid van Nieuwjaar.
Waar ons nu dringend naar toe moeten!!!

Vele groetjes.

donderdag 8 januari

Helleuw, Vandaag zijn we met Anneleen, Hannah, Carolien en Jacob naar de Doorns gereden. Dit is een dorpje anderhalf uur rijden van Wellington. Onderweg zagen we prachtige landschappen (zie foto’s) en het dorpje Paarl (uitgesproken: peirel). We zijn naar een township gereden in de Doorns om er een container te beschilderen met bloemen, bijen, vlinders, ... Deze container wordt gebruikt als sopkombuis (soepkeuken) en is meestal het enige eten dat ze krijgen op een dag. De mensen in het township zijn heel arm, de meeste van hen zijn druivenplukkers. Dit enkel in het seizoen, dat 6 maanden duurt. Nadien is er geen werk meer. Veel mensen die in een township leven, belanden in een vicieuze cirkel van armoede, ziektes en soms ook over matig drankgebruik en verkrachting. Deze dag hebben we geschilderd maar ook veel gedanst, gezongen en gespeeld in de hitte met de kinderen. s'Avonds gingen we naar het plaatselijke restaurant, Capone's Bieke had een gekke pizza met bananen, spek, ajuin, tomaten en veeeeel knoflook! Elien en Julie hadden calamaris met hake, groenties en chips. Njammie, vooral de pompoenensmurrie! Marijke at calamaris met chips. Een leuke afsluiter van de dag, ook omdat het de laatste avond was voor Hannah en Anneleen. Tot de volgende! Dikke kus aan iedereen...

Woensdag 7 januari

Hoi iedereen,
s’ Morgens zijn we even langs het locale internetcafé gepasseerd. Daar lazen we deugddoende mailtjes , en probeerden enkelen onder ons Skype. Wat niet echt een succes was, volgende keer eens proberen met elien haar headphone. Omdat de temperaturen bleven steigen dachten we naar het zwembad te gaan. Daar hebben we een seizoensabonnement gekocht voor slechts 41 r and, de prijs die wij normaal gezien betalen voor 1 keertje zwemmen in een Belgisch zwembad. Eerst voelden we ons wat bekeken omdat hier bijna enkel maar bruine en zwarte mensen komen, maar na een tijdje was dit wel oké. Julie, Marijke en Hannah probeerden de HOGE springplank en na enkele minuten twijfelen, voor sommige tientallen minuten namen ze toch een sprong in het onbekende en belandde ze lekker in het verfrissende water. Na de verfrissende duik moesten we nodig nog wat inkopen doen om de week door te komen. We kwamen met zwaargeladen rugzakken terug , onze koelkast was gevuld voor heel de week. S’avonds lekkere saté’tjes gegeten met couscous en groentjes, nog wat gekuierd, spelletjes gespeeld, een leuke film bekeken en lekker gaan slapen.
Tot de volgende keer, kmis jullie allemaal dikke zoenies
Groetjes
PS: ge kunt mijn fotos zien door op de diavoorstelling te klikken en dan naar fotoalbum te gaan.

Dindsdag 6 januari

Hoi iedereen,
Vandaag stonden we op en zagen we dat er redelijk wat wolken boven wellington hingen, het was ook niet zo fantastisch warm nie ( voor hier dan). Dus besloten we Wellington nog wat beter onder onze loep te leggen en op verkenning te gaan. Onze gidsen van vandaag zijn terug het sympathiek gezelschap: Anneleen en Hannah. Eerst lieten Hannah en Anneleen ons de plaatselijke specialiteit proeven met de smakelijke naam: Biltong, dit is een vleessnakje.
Zie foto’s voor verdere uitleg.

Daarna een stapje richting zwembad wat er heel aanlokkelijk uitzag. Wegens de stijgende temperatuur bezochten we een gezellig eethuisje waar we melkskommels dronken. Later nog inkopen gedaan voor ons weekmenu, en hebben we het locale internet café ontdekt.

’S Avonds hebben we met zijn 6-en genoten van een deugddoende apperatief, baie lekkere spaghetti en een taartje. Enkelen speelden nog Bonanza en lieten de bonen rond hun oren vliegen, anderen genoten van hun bedje.
Meer volgt later
Groetjes

Weekmenu

Voor zij die willen weten wat wij eten, hier ons eerste weekmenu:

Maandag 5-1
Worst met tomaten, sla, komkommer en brood (wordt gemaakt door Julie, Elien en Marijke)

Dinsdag 6-1
Spaghetti (wordt gemaakt Bieke en Elien)

Woensdag 7-1
Saté met appelmoes en couscous (wordt gemaakt door Julie en Marijke)
P.S. mama, ze komen allemaal eens bij ons van u zalige couscous eten. (Marijke)

Donderdag 8-1
Op restaurant

Vrijdag 9-1
Kip met rijst en curry saus (wordt gemaakt door Elien en Marijke)

Maandag 5 Januari

Dag Allemaal,

De reis naar Zuid-Afrika liep niet altijd zo gesmeerd. Het begon allemaal in Zaventem.
Onze bagage woog namelijk teveel, maar we hadden wel minder zakken mee dan we eigenlijk mochten. Ons kennende hebben we voor alles een oplossing en zo hebben we in het midden
van de inkomhal onze inhoud tentoongesteld. I.p.v drie zakken kwamen we dan met 4 zakken af en toen was alles oké. Fieuw, alles kon mee.

In Heathrow hadden we al een beetje heimwee en hebben we ons laten gaan.
Na het eten van een Belgische wafel met chocolade en banaan konden we er weer tegen.
Met behulp van de ‘space shuttle’ geraakten we bij de juiste gate.
Tijdens de vlucht hebben we wat last gehad van turbulentie, maar de pijn werd verzacht door het aangename gezelschap! Dank aan Sebastian en de jongen zonder naam (te diepe decolleté en geschoren borstharen! Hihi)

Op naar het volgende obstakel in Zuid-Afrika. Daar werd Elien naar de kant gehaald voor haar bagage. Toen Elien vertelde dat ze met ons mee moest en deze mensen onze bagage hadden gezien, mocht Elien meteen weer verder gaan met ons. Al een geluk!

Instappen in een auto kan hier ook niet zonder nadenken. Elien ging ons bijna persoonlijk vervoeren. Het stuur staat hier namelijk links! Met de juiste persoon zijn we dan toch veilig, SNEL (140 km per uur), met ‘boeremusiek’ en een bak vol bagage heel maar moe aangekomen.

Veel rust hebben we die dag toch niet gekend. Na een warm welkom van twee landgenoten en een frisse douche stonden we al snel weer paraat. Een tochtje door Wellington werd dan ook niet lang uitgesteld. Al snel kwamen de woorden: baie warm, lekkere bergen, chaotische verkeersregels voor zwakke weggebruikers, maar mooie landschappies ter sprake.

Daarna begon de trip in het bakkie naar een township. Al snel werden we met onze neus op de feiten gedrukt. Niet alleen mooie landschappies, maar ook veel armoede was er te zien.
Achter elk kind in het home schuilde er een schrijnend verhaal. Om jullie een beter beeld te geven: kinderen met HIV, TBC, mishandeling of verwaarlozing. Vrijwilligers proberen hier hun steentje bij te dragen voor een betere toekomst. Hier hebben we dan anderhalf uur met de kinderen gespeeld. Ze hebben ons hart al veroverd. Wat aangedaan zijn we terug naar ons huisje gegaan.

’s Avonds nog lekker gegeten en een glaasje gedronken bij onze landgenoten.
Zo eindigde onze eerste, maar bewogen dag in Afrika.

Groetjes

dag 1 : 5 januari

hey iedereen,
de eerste dag was voor mij heel vermoeiend omdat ik nogal veel slaap nodig heb zoals sommigen misschien weten, en omdat het horen van de stemmen van famielie en men lieverd nogal moeilijk was, wetende dat jullie zo een kleine 10000 km verder zijn dan mij ofzo. hieronder volgt een verslagje van de dag en enkele fotos zal ik ook toevoegen. Alles gaat beter nu en ik begin mijn draai hiet te vinden, strakjes inkopen doen en lekker koken, de eerst flessen kaapse wijn zullen eraan moeten geloven denk ik. In ieder geval dikke dikke zoenen uit een baie lekker wellington
khou van jullie ( dat besef ik al lang hoor maar nu toch wel extra hard)